reklama

Układ odpornościowy

RedakcjaZaktualizowano 
Odporność czynna, na całe życie, możliwa jest dzięki podaniu odpowiedniej dawki szczepionki, czyli pewnej ilości drobnoustrojów chorobotwórczych, wymuszających reakcję limfocytów - w pamięci immunologicznej zapisany zostanie rodzaj przeciwnika i sposób jego pokonania.
Odporność czynna, na całe życie, możliwa jest dzięki podaniu odpowiedniej dawki szczepionki, czyli pewnej ilości drobnoustrojów chorobotwórczych, wymuszających reakcję limfocytów - w pamięci immunologicznej zapisany zostanie rodzaj przeciwnika i sposób jego pokonania. shutterstock
Na przestrzeni tysięcy lat rozwoju człowiek wykształcił układ immunologiczny, który pozwala ludzkiemu organizmowi na skuteczną walkę z wirusami, bakteriami, pasożytami i innymi niepożądanymi gośćmi.

Układ odpornościowy składa się z substancji chemicznych, komórek, tkanek i narządów (grasica, szpik kostny, śledziona, węzły chłonne, migdałki, wyrostek robaczkowy i kępki Peyera w układzie pokarmowym), które u zdrowego człowieka tworzą sprawnie działający mechanizm obronny.
Spełnia on trzy podstawowe funkcje: musi rozpoznać intruza i uruchomić procesy ochronne, kontrolować i koordynować pracę mechanizmów obronnych organizmu oraz dokonać rzeczy najważniejszej - spowodować powstanie tzw. pamięci immunologicznej, która musi zapamiętać intruza i jego działanie, aby szybciej i skuteczniej zwalczać go w przyszłości.

Przebieg choroby zależy od stanu odpornościowego chorego oraz złośliwości i rodzaju atakującego go
drobnoustroju. Nigdy nie można oczekiwać, że ta sama choroba będzie miała jednakowy przebieg u wszystkich ludzi - jest to rzecz indywidualna, czasami dorośli bardzo ciężko przechodzą choroby wieku dziecięcego, które u przeciętnego dziecka mają przebieg dość łagodny.

Różne rodzaje odporności

Człowiek rodzi się z tzw. odpornością wrodzoną (nieswoistą), a z czasem nabywa również odporność swoistą. Powstaje ona poprzez zetknięcie się organizmu z patogenami. Pobudzana jest przez szczepienia ochronne, które w sposób łagodny umożliwiają kontakt z elementami szkodliwymi i powodują powstanie pamięci immunologicznej, a tym samym skuteczniejszą walkę z nimi
w przypadku realnego zagrożenia.

Odporność nieswoista jest mało dokładna. Dopiero mechanizmy odporności swoistej potrafią walczyć
z określonym czynnikiem chorobowym, ponieważ do ich zadań należy produkcja przeciwciał.
Większość limfocytów noworodków i niemowląt jest neutralna - przypominają niezapisaną księgę, oczekującą na zapamiętanie określonej treści immunologicznej. Małe dzieci są bardziej narażone na zarażenie drobnoustrojami, ale jednocześnie doskonale reagują na podawanie szczepionek, które powodują powstanie odpowiedniego zapisu w pamięci immunologicznej oraz wykształcenie odporności na działanie tych szkodliwych substancji. U osób dorosłych pamięć immunologiczna jest w pełni wykształcona i każde zetknięcie się z nieznanym antygenem powoduje powstanie odpowiedniej odpowiedzi immunologicznej.

Odporność można nabyć w sposób naturalny lub sztuczny, obie biernie lub czynnie. Odporność naturalna bierna powstaje wtedy, gdy przeciwciała z organizmu matki są przekazywane do płodu przed łożysko lub podczas karmienia noworodka piersią. Tego rodzaju przeciwciała są aktywne ok. trzech miesięcy i mają zapewnić dziecku ochronę do czasu powstania własnego układu odpornościowego. Odporność naturalna czynna powstaje podczas choroby zakaźnej, a okres jej powstawania jest bardzo zróżnicowany - może trwać nawet kilka lat.

Odporność można uzyskać też w sposób sztuczny, co zdecydowanie skraca czas jej działania. Bierną, ale krótkotrwałą odporność uzyskuje się przez podanie gotowych przeciwciał.

Odporność czynna, na całe życie, możliwa jest dzięki podaniu odpowiedniej dawki szczepionki, czyli pewnej ilości drobnoustrojów chorobotwórczych, wymuszających reakcję limfocytów - w pamięci immunologicznej zapisany zostanie rodzaj przeciwnika i sposób jego pokonania. Powstałe przeciwciała przez całe dalsze życie zapewnią ochronę organizmu przed zachorowaniem. Odporność poszczepienna utrzymuje się od kilku tygodni do kilku lat. Zależy ona od ogólnego stanu zdrowia szczepionego, rodzaju szczepionki i ilości jej podania.

CZYTAJ TEŻ:

Wyciąg z pestek grejpfruta
Sepsa może doprowadzić do śmierci
Jak czytać wyniki badań laboratoryjnych
Placówki uzdrowiskowe

Zima 30-lecia w Polsce, zasypie nas śnieg

Wideo

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie