Pogrzeb Jana Kobuszewskiego [ZDJĘCIA] [WIDEO] Aktor został pochowany na Powązkach w Warszawie. Żegnała go żona Hanna Zembrzuska

Daniel Świerżewski
Daniel Świerżewski
Zaktualizowano 

Wideo

Źródło: TVN 24

Zobacz galerię (25 zdjęć)
Pogrzeb Jana Kobuszewskiego odbył się w poniedziałek 7 października w Warszawie. Aktor spoczął w rodzinnym grobowcu na Starych Powązkach - obok swoich rodziców i sióstr. Mszę pogrzebową koncelebrował bp Piotr Jarecki. - Uznane autorytety mówiły o nim jako o jednym z najwybitniejszych współczesnych polskich aktorów – mówił duchowny.

Pogrzeb Jana Kobuszewskiego w Warszawie ZDJĘCIA

Jana Kobuszewskiego żegnała ukochana żona. Hannie Zembrzuskiej oświadczył się jeszcze w trakcie studiów. Byli małżeństwem ponad pół wieku.

Pogrzeb Jana Kobuszewskiego [ZDJĘCIA] [WIDEO] Aktor został p...

Pod koniec lat osiemdziesiątych u aktora zdiagnozowano raka jelita grubego, z którym walczył przez wiele lat. Na emeryturę przeszedł w 2013 roku - po sześćdziesięciu latach aktorskiej kariery.

JAN KOBUSZEWSKI NIE ŻYJE

Jan Kobuszewski zmarł 28 września w wieku 85 lat w Warszawie, w której także przyszedł na świat. Był synem Edwarda i Aliny Kobuszewskich. Miał dwie starsze siostry, Marię i Hannę (jej synem jest Zbigniew Zborowski)

Był m.in. odtwórcą roli tytułowej w pierwszym polskim serialu telewizyjnym Barbara i Jan. Występował także w kultowym serialu Alternatywy 4. Wystąpił w dziesiątkach filmów. M.in. mogliśmy go ogladać w takich produkcjach jak: "Poszukiwany, poszukiwana", "Nie ma róży bez ognia", "Brunet wieczorową porą", "Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy".

Kobuszewski związany był także ze światem teatru. Przez ponad 20 lat pracował w teatrach dramatycznych - warszawskim Teatrze Polskim, Teatrze Narodowym i Teatrze Nowym w Łodzi. Od 1976 r. do końca kariery scenicznej w 2013 r. był związany z Teatrem Kwadrat. Do jego najgłośniejszych kreacji zaliczyć można m.in.: Rotmistrza w "Damach i huzarach" Aleksandra Fredry (1977), tytułowego "Wstrętnego egoistę" Francoise Dorin (1977) w jego reżyserii, Człowieka ze sztuki "Czy zna pan Mleczną Drogę" Karola Wittlingera (1979) czy tytułowego "Czarującego łajdaka" Pierre'a Chesnota (1985) we własnej reżyserii.

Ma na swoim koncie kilka odznaczeń państwowych:

  • Złoty Krzyż Zasługi (1975)
  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979)
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1998)
  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (2012) za wybitne zasługi dla kultury polskiej, za osiągnięcia w pracy artystycznej
  • Odznaka Zasłużony Działacz Kultury (1981)
  • Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006)
  • Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie (2007)

POLECAMY W SERWISIE POLSKATIMES.PL:

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze 3

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.

Podaj powód zgłoszenia

G
Gość

wartościowszy od Morawieckiego

G
Gość
3 października, 10:24, maciek:

Zmarl wybitny aktor.

Szkoda , ze za zycia w swoich licznych wywiadach nie podziękował rodzinie z malej wsi Słaboszowice pod Kielcami, która w czasie wojny ukrywała jego i jego rodzinę, narażając przy tym zycia swoje, swoich dzieci i calej wsi.

za ile?

m
maciek

Zmarl wybitny aktor.

Szkoda , ze za zycia w swoich licznych wywiadach nie podziękował rodzinie z malej wsi Słaboszowice pod Kielcami, która w czasie wojny ukrywała jego i jego rodzinę, narażając przy tym zycia swoje, swoich dzieci i calej wsi.

Dodaj ogłoszenie