Lekarze i pielęgniarki. Wspólna praca pełna napięć

Marianna Fijewska „Tajemnice pielęgniarek. Prawda i uprzedzenia”. wyd. W.A.B, Warszawa 2019Zaktualizowano 
Dla pielęgniarek strach czy uległość wobec lekarzy to stan naturalny<br>
Dla pielęgniarek strach czy uległość wobec lekarzy to stan naturalny 123rf/zdj. ilustracyjne
Jak wyglądają i jak się zmieniały w ostatnich latach relacje w szpitalach między lekarzami i pielęgniarkami? Dziennikarka Marianna Fijewska zebrała opowieści doświadczonych pielęgniarek.

Jedna z pielęgniarek zapytała mnie, czy wyobrażam sobie firmę, w której pracownicy po trzydziestu latach wspólnej harówy wciąż zwracają się do siebie per „pan” i „pani”. W której nie ma integracji, wspólnych wyjść na kawę czy obiad. Przyznałam, że rzeczywiście, trudno mi wyobrazić sobie taką firmę. „To są realia szpitala, proszę pani. Jakby w powietrzu nieustannie wisiało jakieś niepojęte napięcie” - powiedziała. Skutki tego napięcia dało się odczuć w rozmowach z pielęgniarkami.

Gdy pielęgniarka zaczęła się spotykać z chirurgiem i byli parą, dla pozostałych pracowników szpitala był to mezalians

W odpowiedzi na rzucane przeze mnie pytanie: „Jak wyglądają pani relacje z lekarzami?” najczęściej słyszałam ironiczny śmiech, pełne irytacji „A da pani spokój!”, albo „Ja im się stawiam, ale dla koleżanek to jest pan i władca!”. Zdarzały się też reakcje pozytywne, zwłaszcza wśród młodszych pielęgniarek. „Fantastycznie! Omawiam z nimi wyniki pacjentów, mówię swoje zdanie, wcale się ich nie boję”, ale nawet w tych odpowiedziach wyczuwało się delikatne rozdrażnienie i przesadną stanowczość. Jakby strach czy uległość wobec lekarzy była stanem naturalnym. Jakby równe i partnerskie relacje trzeba było sobie wywalczyć. Oto kilka relacji doświadczonych pielęgniarek.

Ile zarabia policjant, lekarz, nauczyciel LISTA PŁAC Zarobki...

Basia, 30-letni staż, oddział chirurgiczny, szpital powiatowy pod Warszawą:
„Mój pierwszy dyżur w życiu, rok 1988, druga w nocy. Jestem najszczęśliwszą osobą na świecie, bo właśnie spełniam swoje marzenia. Będę ratować ludzkie życie i pracować u boku lekarzy - bohaterów, których zawsze podziwiałam. Nagle wpada chirurg. Jest kompletnie pijany. Bełkocze coś, że miał imieniny i wszyscy goście poszli do domu. Uznał więc, że weźmie butelkę i przyjdzie na oddział. Spojrzałam w grafik - okazało się, że zaczyna zmianę o 7 rano.”

Anna, 25-letni staż, oddział internistyczny, szpital publiczny, woj. małopolskie:
„Pracowałam w małej przychodni pod miastem. Trafiła do mnie kobieta z rocznym dzieckiem, któremu trzeba było szybko zrobić zastrzyk. Mały leżał na łóżku, ze ściągniętymi spodenkami. Już miałam się wkłuwać, gdy weszła pani doktor, internistka. „Zobacz, tak to się robi” - powiedziała, zabierając mi strzykawkę. Stanęła kilka, może kilkanaście centymetrów od chłopca i wycelowała w jego pupę, tak jakby strzelała lotką do tarczy. Igła wbiła się w pośladek, dziecko zaczęło płakać, a pani doktor szybko zrobiła zastrzyk. Poczułam się upokorzona. Matka się nie odezwała, a ja nie miałam odwagi nawet spojrzeć w jej kierunku”.

Leki niedostępne w aptekach. Brak leków w aptekach. Informac...

Mariola, 33-letni staż, pielęgniarka szkolna w trzech podmiejskich szkołach, woj. wielkopolskie:
„Bilans. Przychodzą do mnie kolejne dzieci, patrzę w ich karty zdrowia, które wypełniał lekarz, i nie mogę się nadziwić. Wszędzie „P”, co znaczy „Prawidłowo”. A przecież widzę, że dziecko ma wadę postawy, zgryzu, wzroku, nadwagę i Bóg wie, co jeszcze, a tam wszędzie „Prawidłowo”. W przychodni pracowała wtedy młoda pani pediatra i najwidoczniej nie chciało jej się dokładnie badać dzieciaków. Niestety, nie mam uprawnień do odnotowywania swoich uwag, więc podpisuję się pod tym, że dziecko jest zdrowe. Mam obowiązek wypełnić kartę zgodną ze „stanem faktycznym”, czyli z tym, co napisał lekarz. Nic innego nie mogę zrobić.
- A aferę?
- Słucham?
- Aferę. Mogła pani zrobić aferę.
- Jaką aferę? W małych miejscowościach lekarza się nie wybiera. Jest taki, jaki jest.”

Małgosia, 20-letni staż, OIOM, szpital publiczny w Warszawie:
„W latach 90. lekarze uważali, że pielęgniarki powinny wskakiwać im do łóżek. Pracowałam wtedy na OIOM-ie w jednym z warszawskich szpitali. Razem z nami pracowało dwóch anestezjologów. Prowadzili zakłady, który pierwszy będzie miał daną pielęgniarkę. Jeden z nich złożył mi propozycję seksualną całkiem wprost. Drugi był nieco bardziej subtelny i zaprosił mnie do gabinetu na „wizytę prywatną”. Odpysknęłam coś jednemu i drugiemu, a oni nadali mi przydomek Królowa Lodu. Mówili tak na mnie przez następne lata.
- Inne dziewczyny też odmawiały?
- A skąd! Pamiętam dyżury nocne, podczas których do gabinetu potrafiły wejść dwie pielęgniarki. Najpierw jedna, a potem druga. Wszystko niby utrzymane w tajemnicy, ale z tymi dwoma lekarzami sypiało pół szpitala. Co z tego, że jeden z nich miał żonę i synów? Totalny amok”.

Ile naprawdę zarabia pielęgniarka w Lublinie? Zobacz paski p...

Grażyna, 30-letni staż, oddział chirurgiczny, szpital powiatowy, woj. mazowieckie:
„Dawniej romanse lekarzy z pielęgniarkami to był standard. Śmieszyły mnie koleżanki, które tak się starały utrzymać rzecz w tajemnicy. „Cicho sza, żeby nikt się nie dowiedział, bo przecież pan doktor ma żonę i dzieci”. A i tak cały szpital wiedział, która pielęgniarka z którym chirurgiem na nocnych dyżurach…
- A teraz? Teraz są romanse?
- Co pani! U nas na oddziale wszystkie jesteśmy po pięćdziesiątce i, powiedzmy sobie szczerze, ani dla lekarzy, ani dla pacjentów nie jesteśmy zbyt apetyczne. Stare z nas babki, taki zawód. A doktory też stare. Pewnie już nawet nie mogą.”

Helena, 29-letni staż, oddział internistyczny, szpital wojewódzki w zachodniej Polsce:
„Dawniej pielęgniarki bzykały się z lekarzami jak kaczki. Niech pani nie myśli, że coś za to miały w pracy. Nie. To był prestiż. Trzeba się było przespać z lekarzem, żeby mieć poszanowanie w środowisku. Oni traktowali to jak zwykły seks. One miały nadzieję na wielką miłość. Teraz ci lekarze mają już ponad 50 lat i pewnie doskonale pamiętają, jak bzykali pielęgniarki. To dlatego wielu traktuje nas bez szacunku. W ich oczach byłyśmy i będziemy służkami”.

Co Cię może zabić? Śmiertelne dawki produktów codziennego spożycia

Monika, 30-letni staż, oddział chirurgiczny, szpital publiczny, woj. małopolskie:
„Koleżanka z oddziału pochwaliła się nam

Wideo

Materiał oryginalny: Lekarze i pielęgniarki. Wspólna praca pełna napięć - Polska Times

Rozpowszechnianie niniejszego artykułu możliwe jest tylko i wyłącznie zgodnie z postanowieniami „Regulaminu korzystania z artykułów prasowych”i po wcześniejszym uiszczeniu należności, zgodnie z cennikiem.

Komentarze 11

Ta strona jest chroniona przez reCAPTCHA i obowiązują na niej polityka prywatności oraz warunki korzystania z usługi firmy Google. Dodając komentarz, akceptujesz regulamin oraz Politykę Prywatności.
I
Iva

Nie bardzo wiem, jaki był zamysł autora. Spodziewałam się wypowiedzi o braku szacunku, traktowaniu z góry, podwiażaniu wiedzy pielęgniarek, wyśmiewanie ich studiów, poleceniach typu "to Pani weźmie mopa i wytrze", a nie historii o romansach sprzed 20 lat.

zgłoś
P
Pielęgniarka

Oburzenie pielęgniarki po zwróceniu się do Niej słowem "siostro" uważam za słuszne. Ja do pacjentów nie mówię per "ojczulku" czy "mateczko"

zgłoś
d
dorota i marzena oraz aga

Nadal sa gupie i tempe.my jestesmy tego przykładem

zgłoś
F
F.K.

Zaczynałam pracę jako pielęgniarka na psychiatrii. Byłam członkiem zespołu terapeutycznego, wszyscy mówiliśmy sobie po imieniu,łącznie z profesorem. Póżniej pracowałam z anestezjologami i chirurgami. Nigdy nie czułam się pracownikiem pomocniczym. Część moich koleżanek uważało się za elitę wśród pielęgniarek,ale ja tak nie uważam, pielęgniarka na każdym oddziale jest ważna. Z lekarzami byłyśmy w większości na stopie koleżeńskiej.Wiem że na terenie szpitala było kilka związków damsko -męskich ,ale tylko w jednym przypadku dotyczyło to lekarza i pielęgniarki. Do jednego z naszych kolegów przychodziły różne dziewczyny,ale on miał zasadę że nie s.a się we własne gniazdo.Owszem były jakieś zaczepki ze strony chirurgów zwłaszcza gdy byli w stanie po spożyciu ale nigdy chamskie. Powiedziałam jasno i wyrażnie że nie jestem zainteresowana i koniec. Pracowałam krótko na internie, tam relacje miedzy lekarkami i pielęgniarkami ,były zdecydowanie złe Na tym oddziale pracowały głownie kobiety lekarki. Moja zasada zawsze była taka żaden cham na moim dyżurze spać nie będzie. Powody dla których go budzę zawsze się znajdą.

zgłoś
A
Aloja

Poszanowanie drugiego człowieka, w wielu przypadkach, poszło w zapomnienie. Dotyczy to także relacji lekarz - pielęgniarka, lekarz - pacjent.. Traktują nas tak jak dajemy się traktować..!! Niektórym osoba wydaje się że bycie fer, to znaczy mieć postawę sluzalcza,,. A najważniejsze to poszanowanie godności Człowieka!

zgłoś
A
Augusta

A teraz są "mundre"?

zgłoś
A
Augusta

Kiedyś pielęgniarki miały wykształcenie średnie i miały status personelu pomocniczego. Pracowałam w latach 60 w szpitalu klinicznym na różnych oddziałach i nie słyszałam o jakimś molestowaniu,owszem na chirurgii była jedna pielęgniarka w związku z lekarzem,ale nie było mowy o jakiejś presji i nikt się nie gorszył. Lekarze byli uprzejmi i nie wyobrażam sobie stopy koleżeńskiej między nimi a personelem pomocniczym tak samo pielęgniarki nie piły kawy z salowymi. To były różne światy i było dobrze! Teraz pielęgniarki z wyższym wykształceniem uważają się za coś lepszego,słyszałam jak jedna oburzyła się na pacjenta,który zwrócił się do niej per siostro. Wszystko się pochrzaniło

zgłoś
B
Beata

Pracuję 30 lat jako pielęgniarka, cała praca zespołu jest oparta na wzajemnym szacunku, tak jest teraz i było kiedyś. Nie można całego środowiska obrażać, opierając się na kilku wypowiedziach dziwnie myślących osób, mających prawdopodobnie bardzo niską samoocenę. To jak postępujemy zależy od nas samych, a na szacunek trzeba sobie zapracować

zgłoś
L
Lisek

Obrzydliwe jacy są lekarze i jak głupie były kiedyś pielęgniarki!

zgłoś
K
Kjhgfy

Mezalians ??? Hahaha! Nie wierzę! Za kogo oni się mają? A coz to pielęgniarki to jakieś niewyksztalcone chlopki czy co??? Oj doktorom słoma z butów wystaje , oj wystaje!!!

zgłoś
Dodaj ogłoszenie

Wykryliśmy, że nadal blokujesz reklamy...

To dzięki reklamom możemy dostarczyć dla Ciebie wartościowe informacje. Jeśli cenisz naszą pracę, prosimy, odblokuj reklamy na naszej stronie.

Dziękujemy za Twoje wsparcie!

Jasne, chcę odblokować
Przycisk nie działa ?
1.
W prawym górnym rogu przegladarki znajdź i kliknij ikonkę AdBlock. Z otwartego menu wybierz opcję "Wstrzymaj blokowanie na stronach w tej domenie".
krok 1
2.
Pojawi się okienko AdBlock. Przesuń suwak maksymalnie w prawą stronę, a nastepnie kliknij "Wyklucz".
krok 2
3.
Gotowe! Zielona ikonka informuje, że reklamy na stronie zostały odblokowane.
krok 3